You are currently browsing the tag archive for the 'Greek junta' tag.
Marios Hakkas tells the tale of a man whose soul is divided between rebellion and compliance. Will he choose the uncertainty of raising his fist against the powers that be? Or will he cower in his corner, secure in his settled life? Hakkas’ short story is a wonderful example of political literature. Download the file here and find out more (pdf, 2.6mb).
Author biography here.
p.s. You will require the latest version of Adobe Acrobat to open the file. This is free and can be found here.
Today marks the 35th anniversary of the Polytechneio events. You can read more (in English) here on the Greek Junta and the Polytechic uprising here.
Πολυτεχνείο 1973 – 17 Νοέμβρη
Όλα ξεκίνησαν αρχές Νοέμβρη του 1973 όπου το μνημόσυνο για τον Γεώργιο Παπανδρέου μετατρέπεται σε μεγάλη διαδήλωση ενάντια στη Χούντα, που λήγει με ξυλοδαρμούς και συλλήψεις. Στις 14 Νοέμβρη οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο προχωρούν σε κατάληψη. Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλοί φοιτητές της Νομικής (είχε προηγηθεί η κατάληψή της τον Φεβρουάριο), εργάτες αλλά και απλοί πολίτες. Η αστυνομία έχει έντονη παρουσία, αλλά όλο και περισσότεροι πολίτες μπαίνουν στο Πολυτεχνείο και στέκονται δίπλα στους φοιτητές.
Τα συνθήματα που ακούγονται και γράφονται σε πανό στο Πολυτεχνείο δεν είχαν πια σαν αντικείμενο μόνο την Παιδεία αλλά στρέφονται κατά του καθεστώτος: “Παπαδόπουλε φασίστα, παρ’ τη Δέσποινα την πλύστρα, πάρ’ τη Δέσποινα κι εμπρός, δεν σε θέλει ο λαός”, “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”, “Λαέ σπάσε τις αλυσίδες”, “Έξω αι ΗΠΑ”, “Κάτω η Χούντα”, “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, “Σήμερα πεθαίνει ο Φασισμός”, “Εδώ θα γίνει Ταϊλάνδη” (αναφορά στην φοιτητική εξέγερση που ξεκίνησε τον Ιούλη του 1973 στην Ταϊλάνδη και συντέλεσε στον τερματισμό σαραντάχρονης στρατιωτικής δικτατορία τον Οκτώβρη του 1973).
Οι φοιτητές συναρμολογούν έναν ραδιοφωνικό πομπό και σύντομα δέχονται βοήθεια ραδιο-πειρατών ώστε το σήμα να φτάνει σε όλη την Αθήνα με αντιδικτατορικά συνθήματα και κάλεσμα στον αγώνα: «Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλά ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων. Κάτω η χούντα, κάτω ο Παπαδόπουλος, έξω οι Αμερικάνοι, κάτω ο φασισμός, η χούντα θα πέσει από το λαό. Λαέ, κατέβα στο πεζοδρόμιο, έλα να μας συμπαρασταθείς, τη λευτεριά σου για να δεις. Ο αγώνας είναι παλλαϊκός, αντιδικτατορικός, αντιχουντικός, αγώνας! Αυτόν τον αγώνα μόνο εσύ μπορείς να τον κάνεις. Η Ελλάδα κυβερνάται από ξένα συμφέροντα! Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος προσπαθεί τώρα να καλυφθεί πίσω από μια μάσκα δημοκρατίας με την ψευτο-κυβέρνηση Μαρκεζίνη και τις ψευτο-εκλογές που προκηρύσσει». Είναι 15 Νοέμβρη 1973, ημέρα Πέμπτη, και φοιτητές προχωρούν σε καταλήψεις πανεπιστημιακών κτιρίων στην Θεσσαλονίκη και στην Πάτρα.
Την Παρασκευή 16 Νοέμβρη ο συγκεντρωμένος λαός γύρω από το Πολυτεχνείο ξεπερνάει τις 100.000 και αυξάνεται διαρκώς. Αργά το απόγευμα ο Παπαδόπουλος δίνει εντολή στην αστυνομία να χτυπήσει. Πέφτουν δακρυγόνα αλλά και σφαίρες χτυπάνε θανάσιμα τους άοπλους πολίτες και φοιτητές. Οικοδόμοι και εργάτες τα βάζουν με τους αστυνομικούς κρατώντας καδρόνια ή ό,τι βρουν σε οικοδομές, ανατρέπουν μεγάλα οχήματα και στήνουν οδοφράγματα στους γύρω δρόμους.
Τα μεσάνυχτα προς τις 17 Νοέμβρη τανκς κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας. Γερανοφόρα οχήματα απομακρύνουν τα εμπόδια και διαλύουν τα μπλόκα που είχε στήσει ο κόσμος. Τα μεγάφωνα και ο ραδιοφωνικός σταθμός του Πολυτεχνείου απευθύνουν απεγνωσμένες εκκλήσεις: «Αδέλφια μας στρατιώτες! Αδέλφια μας στρατιώτες! Πώς είναι δυνατόν να πυροβολήσετε τ’ αδέρφια σας; Πώς είναι δυνατόν να χυθεί ελληνικό αίμα; Αφού όλοι πιστεύουμε στη λευτεριά! Εγώ πρώτος αρχίζω τον Εθνικό Ύμνο, το αιώνιο σύμβολο της ελευθερίας: “Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή, σε γνωρίζω από την όψη που με βία μετράει τη γη. Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε λευτεριά!” … Ελληνικέ λαέ, πρέπει να μάθεις! Πρέπει να μάθεις ότι αυτή τη στιγμή αγωνίζονται τα παιδιά σου! Όλος ο ελληνικός λαός, και προπαντός ο λαός της Αθήνας, βρίσκεται στους δρόμους, μπροστά στα τανκς! Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!»
Το συντονιστικό των φοιτητών ζητάει διαπραγματεύσεις, μα ο δικτάτορας ετοιμάζει επίδειξη δύναμης για παραδειγματισμό των αντιφρονούντων. Τα τανκς και ο στρατός αποκλείουν το Πολυτεχνείο. Στις τρεις το πρωί, ξημέρωμα Σαββάτου 17 Νοέμβρη του 1973, δίνεται εντολή και το τανκς γκρεμίζει την είσοδο του Πολυτεχνείου ισοπεδώνοντας ότι εμπόδιο είχαν στήσει οι φοιτητές. Στρατιώτες, αστυνομικοί, μυστικοί αστυνομικοί και οπλισμένοι παρακρατικοί εισβάλλουν στο Πολυτεχνείο. Χιλιάδες άνθρωποι συνελήφθησαν και βασανίστηκαν, μα το μήνυμα είχε περάσει, οι μέρες της Χούντας ήταν μετρημένες. Πολλοί περισσότεροι φοιτητές και πολίτες το έσκασαν με όποιο τρόπο μπορούσαν, χαθήκαν στα στενά και αναζήτησαν καταφύγιο σε γνωστούς τους.
Η 17η Νοεμβρίου 1973 ήταν το σημείο καμπής της δικτατορίας του ‘67. Μολονότι δεν μπορούμε να πούμε ότι οι φοιτητές έριξαν την δικτατορία, η έντονη και επίμονη αντίδραση, η διαφορετική φωνή που ακούστηκε μέσα από το Πολυτεχνείο, και νωρίτερα μέσα από την κατάληψη της Νομικής, ταρακούνησε την Χούντα στα σαθρά της θεμέλια.
Ερωτήσεις
1. Ποιά ήταν η αφορμή για την εξέγερση του Πολυτεχνείου;
2. Πως πέρασε το μύνημα των φοιτητών στο λαό;
3. Η εξέγερση περιορίστηκε στην Αθήνα ή επεκτάθηκε σε άλλες πόλεις;
4. Βρείτε συνώνυμα για τις λέξεις: λήγω, συναρμολογώ, συμπαραστέκομαι, διαπραγμάτευση, το σκάω, σαθρός
Today marks the 41st anniversary of the coup d’etat and the coming to power of a group of colonels in Greece. This led to a 7-year dictatorship which imposed its policy of ‘Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια’ under a cloak of conservatism, anti-communism and censorship. Many notable Greeks of democratic and left wing beliefs, such as Mikis Theodorakis and Melina Mercouri had to flee the country, while the ordinary folk saw their human rights infringed upon in the name of ‘order’. A shift to extreme right-wing ideals took place (within the military government) which gave a free hand for the persecution of citizens who were suspected of ‘anti-Hellenic’ (ανθελληνική) activity, a tag still used by the right. This period also became known for the activity of the notorious ESA (Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία) which arrested, interrogated and tortured thousands of civilians during its reign of terror. The Πολυτεχνείο events of November 1973 and the Cyprus disaster of the following July brought on the collapse of the junta and the long (and still ongoing) process of healing.
Later in the same year we had a series of concerts with Mikis Theodorakis and other artists, culminating in the film by Nikos Koundouros called Τραγούδια της Φωτιάς (Songs of Fire), with political, anti-fascist content. Many famous names of the Greek music spectrum took part. Watch a videoclip below:
You can watch the whole concert here.
More on the Greek junta here.
Watch a video with images from the junta and the Polytechneio events here:
Η φωτογραφία στην οποία αναφέρεται η Σαρρή στο βιβλίο Τα Γενέθλια:
This is the photo Sarri refers to in her book Τα Γενέθλια.
